ΕΚΘΕΣΗ-ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΕΜΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΩΝ 3 ΩΡΩΝ

Ας αρχίσουμε με τη βασική παραδοχή ότι ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας στις εξετάσεις είναι 3 ώρες, δηλαδή 180 λεπτά.

Η πρώτη λύση προτείνει την ακόλουθη κατανομή:

  1. 30 λεπτά για την Περίληψη
  2. 100 λεπτά (1 ώρα και 40 λεπτά) για την Έκθεση
  3. 50 λεπτά για τη Θεωρία

Μπορούμε βέβαια να διαφοροποιήσουμε τη διάρκεια συγγραφής της Έκθεσης αυξάνοντάς την κατά 10 λεπτά. Θα πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι αυτά τα 10 λεπτά πρέπει να αφαιρεθούν από τον χρόνο της Περίληψης και τον χρόνο της Θεωρίας. Οπότε, έχουμε:

  1. 25 λεπτά για την Περίληψη
  2. 110 λεπτά (1 ώρα και 50 λεπτά) για την Έκθεση
  3. 45 λεπτά για τη Θεωρία

Υπάρχει και τρίτη λύση:

  1. 40 λεπτά για την Περίληψη
  2. 140 λεπτά (1 ώρα και 40 λεπτά) για την Έκθεση
  3. 40 λεπτά για τη Θεωρία.

Ποια από τις λύσεις αυτές μπορούμε να επιλέξουμε;

Απόλυτη απάντηση δεν υπάρχει. Επιλέγουμε τη λύση που αρμόζει στις προσωπικές μας δυνατότητες και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε την Περίληψη, την Έκθεση και τη Θεωρία. Αν, για παράδειγμα, έχουμε συνηθίσει να ολοκληρώνουμε την Περίληψη σε 35 έως 40 λεπτά, θα ήταν προτιμότερη η τρίτη λύση.

Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε ότι  ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση η διάρκεια οργάνωσης της Περίληψης ή της Θεωρίας ή της Έκθεσης μπορεί να μεταβληθεί εξαιτίας των απαιτήσεων του κειμένου, των ερωτήσεων ή του θέματος της Έκθεσης.

Πάντως, όποιες και αν οι απαιτήσεις των εξετάσεων ή ο βαθμός δυσκολίας  των ερωτήσεων, του κειμένου ή του θέματος της έκθεσης, καλό είναι να έχουμε εξοικειωθεί (κατά τη διάρκεια των διαγωνισμάτων προετοιμασίας) με τα χρονικά όρια που προτείναμε στις λύσεις που προηγήθηκαν.

Αξιοποιώντας μάλιστα τις απλές οδηγίες για την Περίληψη, μπορείτε να την ολοκληρώσετε σε μικρότερο χρονικό διάστημα.

 ΜΕ ΠΟΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μοναδική απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση.

Ας αρχίσουμε λοιπόν με τρεις  βασικές προϋποθέσεις:

  1. Διαβάζουμε όλες τις ερωτήσεις!
  2. Θυμόμαστε ότι τα χρονικά διαστήματα για την Περίληψη, τη Θεωρία και την Έκθεση είναι σαφή και σχεδόν ανελαστικά.
  3. Δεν υπάρχει λόγος να αλλάξετε μια δοκιμασμένη  σειρά με την οποία απαντάτε ―υπό τον όρο ότι έχει αποφέρει θετικά αποτελέσματα.

Έχοντας γράψει αρκετά οργανωμένα διαγωνίσματα κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σας, θα έχετε εντοπίσει  σε ποιες ερωτήσεις χρειάζεστε περισσότερο από τον προβλεπόμενο χρόνο και σε ποιες απαντάτε γρήγορα και αποτελεσματικά.Για την επίτευξη αυτού του στόχου, είναι ανάγκη βέβαια να διαβάσετε όλες τις ερωτήσεις.

Ακολουθώντας λοιπόν τις οδηγίες της καθηγήτριας ή του καθηγητή σας, η τελική απόφαση είναι αποκλειστικά δική σας.

Αν όμως αισθάνεστε ότι η 3η προϋπόθεση δεν σας προσφέρει επαρκή βεβαιότητα,  μπορώ να σας προτείνω την εξής σειρά η οποία κατά τη γνώμη μου είναι και η πιο σωστή:

Σενάριο 

  1. Περίληψη
  2. Θεωρία
  3. Έκθεση

Πέρα από αυτό σημαντικό είναι,αφού πρώτα διαβάσουμε πολύ προσεκτικά το κείμενο που θα μας δωθεί,να κάνουμε πρώτα την περίληψη του κειμένου,ύστερα τις ασκήσεις της θεωρίας που γνωρίζουμε καλύτερα και μας φαίνονται πιο εύκολες και στη συνέχεια να προχωρήσουμε στη συγγραφή της έκθεση αφήνοντας «τις δύσκολες» για το τέλος..

 ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Το φαινόμενο

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται όλο και πιο συχνά το εξής φαινόμενο:

Οι υποψήφιοι δεν διαβάζουν ―αρνούνται να διαβάσουν―  όλες τις ερωτήσεις που καταγράφονται στο φύλλο των Εξετάσεων!

«Προσωρινή Περιφερειακή Τύφλωση»

Η  δικαιολογία που προβάλλουν δεν φαίνεται βάσιμη: Δε θέλουν «να αγχωθούν», όπως λένε, διαβάζοντας μια ερώτηση που πιθανόν δε γνωρίζουν.

Οπότε, για να μην καταβληθούν συναισθηματικά, επιβάλλουν στην όρασή τους ένα είδος «προσωρινής περιφερειακής τύφλωσης», ώστε το βλέμμα τους να μη συναντήσει την επόμενη ή τις επόμενες ερωτήσεις.

Παρ’ όλο που η τακτική αυτή δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, πολλοί υποψήφιοι την υιοθετούν, ακόμη κι αν γνωρίζουν ότι διατρέχουν τον κίνδυνο να συναντήσουν ερωτήσεις που αρνήθηκαν να διαβάσουν και οι οποίες  θα απαιτήσουν περισσότερο χρόνο ή πιο καθαρό μυαλό για την αντιμετώπισή τους.

Η λύση

Αν λάβουμε υπόψη ότι οι Εξετάσεις δεν δοκιμάζουν μόνο τις γνώσεις αλλά και την ωριμότητα των υποψηφίων, η μόνη λύση στο ζήτημα αυτό είναι:

Διαβάζουμε όλες τις ερωτήσεις, για να γνωρίζουμε εξαρχής ποιες είναι οι πιθανές που θα συναντήσουμε, πώς θα οργανώσουμε το χρόνο μας και ―κυρίως― ποια όπλα θα επιστρατεύσουμε για να τις αντιμετωπίσουμε.

 ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Συνώνυμα και αντώνυμα

Παρ’ όλο που δεν έχουν διατυπωθεί σαφείς οδηγίες προς τους διορθωτές και τους μαθητές για τον τρόπο αντιμετώπισης των λεξιλογικών ερωτήσεων, τα μέχρι σήμερα δεδομένα των Εξετάσεων μάς βοηθούν να συνάγουμε το συμπέρασμα ότι στο θέμα των συνωνύμων και των αντωνύμων είναι προτιμότερο να διαβάζουμε τα συμφραζόμενα προκειμένου να εντοπίσουμε ποιες λέξεις θα επιλέξουμε.

Σχηματισμός προτάσεων με βάση συγκεκριμένες λέξεις

Σ’ αυτού του είδους την ερώτηση, αποφεύγουμε να σχηματίσουμε απλές προτάσεις οι οποίες περιέχουν απλώς τη λέξη που μας έδωσαν.

Με την ερώτηση αυτή, ο διορθωτής προσπαθεί να ελέγξει αν γνωρίζουμε τη σημασία της λέξης και τη δυνατότητά μας να τη χρησιμοποιήσουμε στο κατάλληλο γλωσσικό περιβάλλον.

  1. Αμφιλεγόμενη: Αυτός ο άνθρωπος ήταν μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.
  2. Αμφιλεγόμενη: Καθώς αρκετοί  τον επαινούσαν για την τιμιότητά του και άλλοι τον κατηγορούσαν για καταχρήσεις, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ήταν μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

Το παράδειγμα (1) δεν αποκαλύπτει αν γνωρίζουμε τη σημασία της λέξης που χρησιμοποιήσαμε.

Το παράδειγμα (2), χωρίς να δίνει ορισμό της λέξης «αμφιλεγόμενη», δείχνει ότι ο υποψήφιος έχει κατανοήσει τη σημασία της.

 ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑ

Σε ερωτήσεις που ελέγχουν τη γνώση μας σχετικά με τη Θεωρία του σχολικού βιβλίου, οι μονολεκτικές απαντήσεις δεν είναι οι πλέον ικανοποιητικές.

Αποφεύγουμε τις ατεκμηρίωτες απαντήσεις

Σε ερώτηση που ζητά να εντοπιστούν οι μέθοδοι πειθούς σε μία παράγραφο, δεν αρκεί να απαντήσουμε, για παράδειγμα: «Οι μέθοδοι πειθούς είναι η επίκληση στη λογική και η επίκληση στο συναίσθημα του δέκτη».

Αυτού του είδους η απάντηση είναι ατεκμηρίωτη. Δεν καταφεύγει σε καμιά αιτιολόγηση που να αποδεικνύει ότι ο υποψήφιος γνωρίζει πραγματικά το αντίστοιχο κεφάλαιο της θεωρίας του σχολικού βιβλίου για το οποίο ρωτήθηκε.

Τεκμηριώνουμε τις  απαντήσεις μας

Είναι προτιμότερο να οργανώνουμε τις απαντήσεις μας ―σε ανάλογες ερωτήσεις― προσπαθώντας να τις τεκμηριώσουμε, ανεξάρτητα από το αν ζητείται ή όχι.

(συνεχίζεται..)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s